Terwyl die lyke van vroue in en om Kempton Park bly opduik, ten minste nege tot dusver, het Majoor-generaal Fred Kekana, die waarnemende provinsiale polisiekommissaris van Gauteng, voor die kamera gaan staan en vir vroue en meisies gesê hulle moet in groepe loop, afgeleë plekke vermy en oplet wat om hulle aangaan.

Nie 'n woord vir die mans nie, geen "praat met julle pelle" nie. Die raad was vir die vroue: wees versigtiger, wees beter voorbereid. Dis die minirok-argument met 'n polisiewapen op, en dit sê presies vir jou waar hierdie land dink die verantwoordelikheid lê.

Ek het die afgelope tyd 'n paar gesprekke met mans hieroor gehad, en amper almal eindig op dieselfde plek: by die regering. Die polisie moet beter werk, die howe moet vinniger wees, iemand moet iets doen. Ek stem saam, en die polisie moet beslis beter werk. Maar die regering weet reeds presies wat aangaan. Jy kan môre voor die president gaan sit en hom alles vertel wat jy weet, en dit sal niks verander aan wat Vrydagaand oor 'n bier gesê word nie.

Dis waar dit lê, in die kop van die gewone man op straat, en dáár kom geen regering met wetgewing in nie.

Hierdie stuk is dus vir die ou wat langs jou in die trein of vliegtuig sit. Ordentlik, goed opgevoed, "een van die goeie ouens", sal nooit 'n hand teen 'n vrou lig nie, maar is so deurweek van die manier waarop mans oor vroue praat dat hy nie hoor wat by sy eie mond uitkom as hy saam met sy pelle is nie. Elke keer as niemand dit uitdaag nie, maak ons dit 'n bietjie meer normaal om vroue as tweedeklasburgers te behandel, een bier op 'n slag.

The bar is on the floor

Iewers langs die pad het ons die lat vir wat dit beteken om 'n goeie man te wees, so laag gestel dat jy daaroor kan struikel. Jy het nog nooit iemand verkrag, jou meisie geslaan of 'n vrou vermoor nie? Baie geluk, jy voldoen aan die minimum vereistes om 'n man te wees.

Jy ken die ou gesegde dat die bose wen wanneer goeie mans niks doen nie. Ek sou dit anders stel. Wanneer goeie mans niks doen nie, is hulle nie goed nie, en is hulle ook nie mans nie.

"Maar gaan dit die verkragter verander?"

'n Vriend van my, 'n man, het my hieroor teëgegaan, en dis 'n "regverdige" punt. Stel jou tien ouens voor wat in 'n kroeg sit en drink, en een van hulle is 'n verkragter (hulle weet dit nie; vir hulle is hy net die ou met die... effe "af" grappe). Iemand maak 'n neerhalende opmerking oor 'n vrou, en my vriend staan op en sê dis nie reg nie, jy moet jou skaam. Die verkragter gaan dit in elk geval doen, het hy gesê. Gaan 'n konfrontasie iets verander aan 'n man wat, soos hy dit gestel het, boos is tot in sy DNS?

Seker nie, en ek is nie naïef daaroor nie. Maar hoekom het ons besluit die verkragter is die enigste persoon in daardie kroeg wat tel? En hoekom is hy nog steeds in die kroeg?

As dit sy gewone kroeg is, en sewe of agt mans sê elke keer as hy sy mond oopmaak dieselfde ding vir hom, is hy vroeër of later nie meer welkom daar nie. Dalk is daar 'n vrou by die volgende tafel wat hom nie ken nie, en nou weet sy hy is nie 'n veilige "man" nie. Dalk is daar 'n jonger ou in die groep wat vir die eerste keer agterkom dat jy niks by ander mans wen as jy so oor vroue praat nie. Jy gaan die man nie regmaak nie. Maar jy kan ophou om hom te beskerm. En 'n kroeg wat hom nie meer beskerm nie, is 'n veiliger kroeg vir elke vrou daarin.

Daar is nog 'n deel waaraan mans nie dink nie. As ek 'n ou in my kring inbring wat ek weet 'n bietjie twyfelagtig is, dalk 'n grootbek, dalk net 'n bietjie vulgêr, die een wat die grappe vertel wat, jy weet, amper aanvaarbaar is, sê ek vir elke vrou daar dat hy veilig is. Hulle vertrou my, so deur my vertrou hulle hom. Ek het vir hom ingestaan sonder om 'n woord te sê. Dis dus ons verantwoordelikheid om hom die deur te wys en vir hom te sê hy hoort nie hier nie.

Wie swyg, stem saam. Jou stilte sê vir hom wat hy gesê het, is reg, en hy kan maar so aangaan.

You are such a girl...

'n Paar maande gelede het ek iets hiervan in myself raakgesien, en dit was nie lekker nie.

Ek was besig om te oefen, my afrigter het iets gedoen, en ek het gesê: "Ha ha ha, you are such a girl." 'n Paar dae later kyk ek 'n fliek en iemand prys 'n vrou met: "She's the man." Toe val die sjieling. As ons wil sê iets is sterk of goed, is dit 'n man. As ons iemand wil afkraak, noem ons hom 'n meisie. Twee woorde, en die hele rangorde sit reg daar.

Ek is grootgemaak deur 'n ongelooflik sterk lesbiese vrou. Sy het my geleer hoe om vroue te behandel, en as ek dit verkeerd gedoen het, het sy my, by gebrek aan 'n beter woord, opgef%&k. Ek het nog nooit geglo vroue is swakker as mans nie, en tog het daardie stukkie seksisme in my woordeskat gesit, vermom as 'n grap, totdat ek dit raakgesien het.

Ek sal dit nooit weer sê nie. Ek soek nie 'n medalje daarvoor nie. Ek vertel jou omdat, as dit by my kon inkruip, dit ook by jou kan wees.

Verbeel jou daardie grap in 'n sitkamer. Oom Rooigesig sê die ding waarvoor almal al twintig jaar lank beleefd lag, en hy dink dis onskuldig. Daar's 'n seun op die mat wat hoor meisies is swak en mans is in beheer. Daar's 'n meisie op die bank wat hoor sy is swak en het 'n man nodig om haar te beskerm. Jare later ontmoet hulle mekaar, en hy dink hy besit haar en kan met haar maak wat hy wil. Niemand het hulle ooit eenkant toe geroep en daardie idiotiese idee in hul koppe geplant nie. Hulle het dit by Oom Rooigesig gekry, en by elke man in die vertrek wat stilgebly het.

Ek was gelukkig met my ma. Baie seuns is grootgemaak as klein prinse wat niks verkeerd kon doen nie, en hulle word "mans" wat dink om 'n vrou te beheer is net hoe dit werk.

Nie alle mans nie

Ja, nie alle mans nie, ons weet, so gaan sit.

Kyk van die ander kant af daarna, met 'n skets wat nie myne is nie, maar wat ek nie kan vergeet nie. Sit honderd sjokolades in 'n bak en sê vir my een van hulle is 'n drol met sjokolade oor. Ek steek nie my hand in daardie bak nie, jy ook nie, en niemand sal jou paranoïes noem nie. En iewers in die vertrek is daar 'n ander drol wat presies weet watter sjokolade die drol is, en hy sê niks nie. Dit bly "alle mans" totdat dit geen mans is nie, en die enigste manier om by geen mans uit te kom, is as die goeie ouens die drolle begin aanspreek eerder as om te kla dat niemand die sjokolades wil hê nie.

As 'n vrou dus praat oor hoe bang sy vir mans is, hou op om te kyk of jy persoonlik een van die gevaarlikes is, en vra jouself wat jy doen as jou pel een is.

Vriende van vriende

Sewe vroue het my al vertel dat hulle seksueel aangerand is. Drie van hulle was totale vreemdelinge vir my. Vier is vriendinne, uit 'n vriendekring wat nie baie groot is nie.

Nie een van daardie stories het oor 'n vreemdeling gegaan wat van die straat af inbreek nie, al is dit hoe die meeste mense dit voorstel. Dit was jong vroue op universiteit, en die mans was geleerde ouens met goeie vooruitsigte wat na dieselfde universiteite gegaan het en eenvoudig nie die woord "nee" gehoor het nie, of dit nie wou hoor nie. 'n Vriend van 'n vriend. En moenie vir my sê sy vriende het geen idee gehad nie. Hulle het geweet hoe hy oor vroue praat. Hulle het dit gehoor en laat verbygaan.

Vrouehaat het nie 'n kleur, 'n graad of 'n poskode nie. Geen skoolgeld is hoog genoeg en geen voorstad fênsie genoeg om dit uit te hou nie.

Hoekom vertel hulle my? Dalk omdat hulle veilig voel by my. Dalk omdat ek gay is, sodat hulle weet ek gaan niks probeer nie, en ek gaan nie met "nie alle mans nie" antwoord nie.

Hoekom ek nie eenkant staan nie

Ek kan baie maklik my hande in onskuld was en sê dis nie my probleem nie. Ek slaap nie eens met vroue nie. Ek kan dit 'n probleem vir vroue en die hetero mans met wie hulle uitgaan noem, iets simpatieks sê en aangaan met my dag.

Maar ek weet wat dit beteken as iemand wat nie self geraak word deur wat jy deurmaak nie, tog langs jou kom staan. Daar is 'n reënboog-voetoorgang op die pad in De Waterkant in Kaapstad geverf. Ek het 'n artikel daaroor geskryf en dit op my sosiale media gedeel, en ek kan die aantal mense wat nié queer is nie én dit gedeel het, op my een hand tel. Ek is 'n volwasse man, ek weet wie ek is, en ek is groot genoeg om myself te verdedig, so daardie oorgang is nie regtig vir my nie. Dis vir die agtjarige kind wat in die kerk sit en hoor dat hy of sy hel toe gaan, wat dit sien en dink dit word dalk beter. Wanneer iemand dit doelbewus verniel, soos hierdie maand al twee keer gebeur het, kry daardie selfde kind die teenoorgestelde boodskap: dat daar iets met hom of haar fout is...

Woorde en simbole skep veilige plekke, en dit gee hoop. As 'n man in 'n groep sy mond oopmaak, sien die vrou in daardie groep dat sy nie alleen staan nie. Dit maak dit vir haar 'n bietjie makliker, en dalk 'n bietjie veiliger, om self iets te sê.

En dit maak my die moer in dat dit altyd dieselfde mense is wat baklei: vroue, mense van kleur, queer mense. As jy nog nooit vir jou stemreg, jou reg om te trou, jou sitplek op die bus of jou veiligheid hoef te veg nie, weet jy nie regtig hoe om by iemand anders se stryd aan te sluit nie. Dis maklik vir 'n hetero ou wat nog nooit 'n vrou verkrag of vermoor het nie om te besluit dis nie sy probleem nie. Maar jou pel het waarskynlik iets gedoen, en jy het weggekyk toe hy 'n grap daaroor gemaak het.

Mans luister na mans

Ek het vir 'n vriend 'n video gestuur oor mans wat mans volg, die Andrew Tate-kultus. Hulle noem hulself "alfas", en wanneer die eerste ou vir hulle sê hulle moet plat val en tien push-ups doen, val hulle plat en doen tien, want wat hulle eintlik wil hê, is 'n leier.

Gee dan vir hulle een, 'n beter een. As jy 'n ou is na wie ander ouens opkyk, die rowwe, manlike "ALFA"-tipe (ek f%&kken gril vir daardie woord), by die gym, op kantoor, op die veld of op Instagram, het jy meer invloed as enige politikus. Jy hoef jouself nie eers op kamera te sit nie. Deel net die plasing. Jou tydlyn vul met waaraan jy ook al aandag gee, en die mans wat jou volg, sien dit ook, en iewers onder hulle is een ou wat nog nooit oor enigiets hiervan gedink het nie. Verander een d**s se kop, en dalk word een vrou nie verkrag nie, word een meisie groot sonder die idee dat sy minder werd is, en word een seun nie 'n "Oom Rooigesig" nie. Daarvoor sal ek elke keer my mond oopmaak.

Sê dit by die braai, in die WhatsApp-groep, in die kleedkamer, en by die familie se middagete wanneer Oom Rooigesig begin met sy stront. Sê dit waar die mans is wat dit moet hoor, en sê dit voordat 'n vrou dit moet sê.

Ja, dis ongemaklik. Dit kan jou 'n vriend of twee kos, wat in elk geval nie jou vriende moes gewees het nie, en dis 'n baie klein prys teenoor nog 'n vrou wat verkrag of vermoor word. En watter ongemak jy ook al voel, is niks teenoor wat vroue elke dag mee moet saamleef nie: in groepe loop, iemand vertel wat hulle planne is, hul foon in die hand hou, en uitwerk watter man in die vertrek veilig is nog voordat hulle gaan sit het. Dalk moet ons almal baie meer ongemaklik raak, want niks anders het gewerk nie.

Ek kan nie belowe dat dit 'n verkragter sal keer as jy 'n opmerking uitwys nie. Ek weet wel wat stilte doen, en dis f%&kkol, behalwe om vir hom te sê hy kan maar aangaan met sy stront.

Wanneer goeie mans niks doen nie, is hulle nie goed nie, en is hulle ook nie mans nie. Hulle is duiwels, en hulle braai saam met ons, kyk die Bokke saam met ons, en ons sê vir ons vriendinne hulle is lekker ouens.

OUENS, MANS...

Ek SMEEK jou, veral as jy baie followers op sosiale media het: deel ASSEBLIEF die plasings wat vroue, en ander mans, oor hierdie probleem maak, post self daaroor, en nog beter, sit jouself voor die kamera. Ons het meer goeie mans nodig wat hul gesigte wys, sodat die seuns wat na die Andrew Tates van die wêreld kyk, Jou ook sien, en dalk blaai hulle volgende keer reguit by hulle verby, want nou het hulle gesien hoe 'n man regtig lyk, hoe hy optree en wie hy beskerm.

As jy voel dat hierdie 'n aanval op mans is, is jy reg, en dan is jy nie net deel van die probleem nie, jy is die probleem.